عاشورا در مصاف با هدم دین با پوشش دینی؛ بنی امیه 

عاشورا در مصاف با هدم دین با پوشش دینی؛ بنی امیه و شگردِ مهرورزی!/ نوشتاری از هادی سروش/ بخش یازدهم

شفقنا- حجت الاسلام والمسلمین هادی سروش در سلسله نوشتارهای خود با موضوع «عاشورا درمصاف با هدم دین با پوشش دینی» به مناسبت ماه محرم ۱۴۴۲ به سیاست بازی معاویه اشاره کرده و آورده است: امام علی (ع) در جمله ای فرمود: بخدا معاویه از من زرنگ تر نیست ، او فریب می دهد و ناپسند انجام می دهد – وَاللهِ ما معاویه بأدهَی مِنِّی، وَلکِنَّهُ یَغدرُ وَ یَفجرُ..” (نهج/خ ۲۰۰)

از جمله نیرنگ او ؛ شگردهای مهرورزی اوست که اگر کسی از باطن او بی خبر باشد ، محو محبت های او می شود.

نمونه ها:
در زمان عمر برخی از اهل شام شکایت او را به نزد خلیفه بردند. عمر گفت: این جوان قریش را رها کنید. جوانی که می تواند به هنگام غضب، تبسم کند.( استیعاب۱۴۱۸/۳)

و یا گفته اند: معاویه برای حکومت، بسیار حلیم بود چنانکه مردی به او سخن زشتی گفت و معاویه خویشتن داری کرد. به معاویه گفتند: با خشمی که در تو سراغ داریم، چطور تادیبش نکردی؟ گفت: تا زمانی که مردم میان من و حکومت حایل نشوند، مانع زبانشان نمی شوم.

و یا در موردی دیگر گفت:
شرم دارم به کسی که جز خدا کسی را ندارد، ظلم کنم – انی لا استحی ان اظلم من لا یجد علی ناصرا الا الله.(عقدالفرید۴۱/۱)

نمونه دیگر؛ معاویه به عمروعاص دستور داد کاخ بسازد و خانه هایی را گرفتند تا اینکه خانه پیرزنی بود که گفت راضی نیستم … معاویه گفت همه کاخ را بسازید مگر خانه مخروبه پیرزن را ، و این نکته خوبی دارد و آن این است مردم می فهمند که معاویه چقدر به حق الناس توجه دارد و کاخ را قناص درآورده ولی خانه پیرزنی که راضی نبوده را خراب نکرده ! (تاریخ دمشق )

نمونه دیگری از مهرورزی فریبکارانه معاویه؛
براى معاویه کنیز زیبایى آوردند بقیمت صد هزار درهم معاویه آن را خرید و به عمرو بن‌عاص گفت: به نظر تو چه کسى شایستگى این کنیز را دارد؟ اوگفت: امیرالمؤمنین (یعنی خودت!) معاویه گفت: نه، این براى حسین بن على (ع) مناسب است. او سزاوارترین فرد برای داشتن این کنیز است، چون هم شرف خانوادگى دارد و هم به خاطر رفع کدورتهاى ناشى از اختلاف ما و پدرش، بهتر است برای او بفرستیم.
در این وقت دستور داد تا او را آماده کرده، به رسم هدیه براى امام ببرند. او را با اموال بسیار زیاد و البسه فراوان و چیزهاى دیگر براى امام فرستاد و نامه‌اى به امام نوشت: امیرالمؤمنین، کنیزى خرید و از او خوشش آمد، اما براى تو ایثار کرد.
زمانى که کنیز را نزد امام حسین (ع) آوردند، امام از زیبایى او شگفت زده شد.
پرسید: نامت چیست؟ کنیز گفت: هوى. امام فرمود: الحق که اسم و مسمّى مناسب یگدیگر است. سپس پرسیدند: آیا مى‌توانى چیزى بخوانید؟ کنیز گفت: آرى! هم قرآن و هم شعر. امام فرمود قرآن بخوان. کنیز شروع کرد:«وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ‌الْغَیْب لا یَعْلَمُها إلا هُو …» .. و فرمودند: تو آزاد هستى، اموالى نیز که معاویه فرستاده همه از آن تو باشد…

علت این مهرورزی های فریب کارانه چیست؟
مهرورزی تاثیر قطعی بر قلب ها دارد
و معاویه می خواهد از این حربه استفاده کند و دلها راجدب خود و حکومت بنی امیه کند!
در قرآن آمده بدی را بخوبی پاسخ دهید که آن شخص دوست گرم تان می شود؛
فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَبَیْنَهُ عَدَاوَهٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ(فصلت/۳۴)

راه تشخیص محبت های منافقانه معاویه بررسی سبک و سیره او با مخالفش و خصوصا با امام حسین(ع) است.
امام حسین آزارهای معاویه را برملاء کرد و فرمود:
بنی امیه مال را به غارت برد صبر کردم ، به آبروی من نزدیک شد صبر کردم، الان قصد جان مرا کرده و بنادارم از چنگ او فرار کنم .. – ان بنی امیه اخذوا مالی..” (موسوعه/۴۱۹ازالفتوح)
در موارد مختلفی امام حسین فرمود من در سوراخی در زمین و یا در شیار صخره و یا در آشیانه پرنده ای باشم ، بنی امیه مرا خواهد کشت!!(موسوعه/ ۳۹۳ به بعد)

ساختار محبت واقعی
۱- محبت واقعی ؛ متعصبانه و کاسبکارانه نیست؛
امام حسین در حدیثی محبت های متعصبانه و کاسب کارانه را مردود می شمارد و محبتی را مقبول و باعث همنشینی با خود در قیامت میداند که برای خدا خالص باشد – من احبنا لم یحبنا لقرابه بینا وبینه ولالمعروف اسدیناه الیه انما احبنا لله و رسوله فمن احبنا جاءیوم القیامه کهاتین و قرن بین سبابتیه.(اعلام الدین/۴۶)

۲- محبین حضرت (ع) باید منتظر اذیت و آزارهای جسمی و روحی از سوی دشمن باشند؛ امام حسین (ع) فرمود: مردم؛ کسانی با من هستند که در برابر زخم شمشیروزخم زبان صبر داشته باشند.(ینابیع الموده/۴۰۶)

۳- محبین واقعی آنحضرت در باورهای دینی خود مشابه آن اسوه خود هستند. امام حسین دارای خوش بینی نسبت به نظام حاکم بر هستی است.

در جریان شهادت مسلم بن عقیل فرمود: همه اختیار هستی بدست خداست و او هر لحظه را اداره می کند، اگر قضا او به نفع ما بود شاکریم و اگر نبود نیت را از خدا برنمیگردانیم. (موسوعه /۴۲۵ از المناقب)

انتهای پیام