🔻هشتمین یادداشت به بهانه کرونا ؛
    در آمدی بر سخنان رهبری نظام

📝حاکمیت و "سیئه کاران کرونایی"

✍#هادی_سروش

🔹رهبری در رابطه با بیماری کرونا از واژه حسنه و سیئه استفاده کردند و تصریح نمودند : 
"هرچه به شیوع آن کمک کند سیئه است".
در نتیجه کسانی را که نه تنها باعث و عامل شیوع شده و یا میشوند ، بلکه حتی کمک کار در شیوع این بیماری باشند ، مرتکب "سیئه" شده اند ‌.

🔺بازگشت به دو واژه ؛"حسنه و سیئه"

📌دو واژه معروف عربی است که به وزان شهرتی که در زبان عربی دارد ، در زبان فارسی مورد استفاده گفتاری و نوشتاری است .

📌برای اثبات "اهل سیئه" بودن عوامل شیوع این بیماری شدیداً مسری ، توضیح مطلب چنین است ؛
"حسنه" در نزد عقل و علم کلام ؛ صِرف خوبی است و سیئه ؛ بدی است .
اما "حسنه" در نزد اخلاق ؛ صِرف زیبایی است و سیئه ؛ به زشتی شناخته میشود. 

📌اما "حسنه" در نزد فقه و حقوق ، گاهی تکلیف است و برآن ثواب بار میشود ، و گاهی غیر از اینکه تکلیف است ، متضمن حقوق دیگران است که در صورت بی توجهی به آن ، بار جزائی و کیفری هم خواهد داشت.

📌"حسنه" اگر بمعنای عقلی یا اخلاقی باشد کنار واژه ای مانند "سنت" می آید و یا با قرینه ای که نشان دهنده عدم ضرورت آن باشد، می آید.
اما اگر "حسنه" در مقابل "سیئه" استفاده شود ؛ بمعنای سوم آن است که به معنای "اطاعت" است در مقابل سیئه بمعنای  "خطیئه" میباشد.
اینجاست "سیئه" دارای آثار فقهی و حقوقی میشود.

📌اصطلاح قرآن در آیه ۹۰ سوره نمل هم بر همین منوال میباشد؛
" مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ* وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَکُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلاَّ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ؛      كسى كه حسنه انجام دهد، براى او پاداشى بهتر از آن باشد و آنان از وحشت آن روز در امانند. و آن‌كه سیئه انجام دهد ، باصورت در آتش است.."

در این آیه ؛ از جهنم بعنوان جایگاه اهل سیئه نام برده شده ، پس روشن است که سیئه بمعنای خطیئه است ، و نه بمعنای "ناپسندی" که معنای "سیئه اخلاقی" است.

📌نتیجه میگیریم‌؛
حسنه ؛ همان اطاعت از فرامین الهی است و به تعبیر "المیزان" رفتاری است که منطبق با قانون الهی باشد و سیئه ضد آن است . این معنا مورد پذیرش استادمان آیت الله جوادی آملی هم قرار گرفته. (ر.ک؛الميزان ، ج۱۵ص۳۳۷) 

📌از مصادیق مهم حسنه و سیئه در آیه فوق ؛ شیوع بیماری کرونا است که ممانعت از شیوع آن "حسنه" بمعنای فقهی و حقوقی است ، در نتیجه تکلیف است و ثواب اُخروی بر آن مترتب است و کمک به شیوع آن "سیئه" است و باعث استحقاق عذاب است.

📌جلوگیری از شیوع این بیماری ؛ اضافه بر "تکلیف" بودن و "حق" هم است . 
و از طرف دیگر؛ چون "حق" است، پای حق الناس بودن آن مطرح میشود.
نقطه مقابلش نیز چنین است ؛ یعنی نه تنها سکوت و عدم جلوگیری از شیوع این بیماری ؛ شانه خالی کردن از یک تکلیف است و استحقاق عقاب دارد.

📌بلکه ، مهمتر ؛ اگر کسی به شیوع این بیماری مسری به هر شکلی کمک کند ، مانند؛ اینکه خود آلوده است و در مجامع عمومی شرکت کند و یا با باز گذاردن مکان های عمومی و یا تشویق به شرکت در اجتماعات کمک به شیوع آن کند ، از دیدگاه فقه ؛ در صورت عدم توبه ، از "عدالت" که شرط امام جماعت و جمعه و تولیت در امور خیریه است ، خارج است .
و از نظر فقهی ؛ نسبت به زمینه سازی که مستقیم و مباشرتاً و یا غیر مستقیم برای شیوع کرده و باعث آسیب های جسمی به افراد شده است  ، "ضامن" است و اگر عمدی باشد که "قصاص" بر آن مترتب میشود.

🔹سخن پایانی ؛
امروز همانطوری که اگر اشخاصی دانش پزشکی خود را مخفی کنند و از درمان بیماران بگریزند !
و یا دارو مورد نیاز بیماران را مخفی کنند !
ویا ابزار کاهنده شیوع این بیماری را مانند الکل ، ماسک ، دستکش ، احتکار کنند !
ویا در زمان نهی کارشناسان از تجمعات و بوسیدن ضریح مطهر ، بیآیند و آن را "بلیسند" و عمداً دانش و نظر کارشناسان را به تمسخر بگیرند!

با کسانی که در بحرانی ترین شرائط با کسوت مذهبی در جایگاه های رسمی ؛ دانش و تجربه و پزشکی و مصوبه مهم شورای تامین شهر را پشیزی حساب نکنند و مردم را تحریک به حضور در حرم حضرت امام رضا (ع) و یا حضرت معصومه(س) کنند!
و یا تشویق به شرکت در جماعت و نماز جمعه کنند و به دستور شورای سیاست گذاری ائمه جمعه بی اعتنائی کنند!
نباید تفاوت داشته باشند .
هر کسی که در این سیئه - شیوع این بیماری - کمک کرده یا بکند ، حتما باید ؛ صلاحیت او در آن سِمت رسمی که دارد، مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد. 
این‌کمترین اثری است که بر "سیئه کاران کرونائی" ، براساس فرمایش رهبری ، باقی میماند.

https://t.me/sorooshmarefat