نقد هادی سروش به آیت الله مصباح
آیت الله مصباح یزدی گفته است:
«اگر عدهای پیش از انقلاب و یا اوائل جنگ میترسیدند و فرار میکردند کمابیش قابل اغماض بود؛ خب میدیدند که حتی سیم خاردار به ما نمیفروشند و در مقابل، دشمن هر سلاحی اراده کند، در اختیارش قرار میگیرد. اما امروز که تجربهی عینی را با چشم خودمان دیدهایم، اگر بترسیم، چه حجتی نزد خدا داریم؟ کسانیکه امروز بعد از دیدن مددهای الهی میترسند و در باطن به دنبال سازش هستند، اینها از شمر بدترند».
🔻حجتالاسلام «هادی سروش» مدرس حوزه، در یادداشت نقدی به اظهار نظری از آیت الله مصباح یزدی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
“هوالله
با اجازه حضرت استاد؛
یکم]
از این که جناب استاد عزیز، علت “سکوت ده ساله” اول و دومشان را تبیین نمودند، باید مغتنم شمرد.
ده سال قبل از پیروزی انقلاب، در دوران مبارزات نهضت!
و ده سال دوران اول انقلاب و جنگ؛ که ایشان؛ سخت پی گیرِ درس و بحث و اداره دو موسسه در راه حق و باقر العلوم(ع) بودند.
دوم]
بله من هم مانند ایشان فکر میکنم که این دوران، دوران سازش نیست.
اما اگر امروز کسی بعنوان تاکتیک و به تعبیر فقهی؛ “تقیه”، به سازش باور داشته باشد، کما اینکه برخی ازعلماء و کارشناسان چنیناند، چه اشکال اعتقادی و فقهی بر او لازم میآید؟
مگرنه این است که اصلِ صلح و سازش در قرآن؛ جائز و مورد رغبت است؛ «وإِن جنحو اللسلم فاجنح لها و توكل على الله إنه هوالسميع العليم «انفال ۶۱» و اگر دشمنان به صلح تمايل داشتند، شما هم تمايل نشان داده و به خدای سمیع و آگاه توکل نما»
سوم]
استاد فرمودهاند؛ “کسانی که در باطن بدنبال سازش هستند از شمر بدترند.”
منِ طلبه هر چه فکر کردم نتوانستم درک کنم که؛ چگونه در عصر غیبت که ما با نظریات فقهی متفاوتی مواجهیم، اگر فقیهی بر اساس”اجتهاد” و یا شخص مومنی که “مقلد” است با تمسک به فتوای فقیهی به “سازش” رسیده باشد، فاسق باشد و در فسق از شمر کافر بدتر باشد؟!”
ادامهی مطلب👇
http://www.ensafnews.com/160917/
@ensafnews
