➖ مقصر «عمامه‌پرانی» کیست؟

انصاف نیوز: در این روزها و همزمان با بالا گرفتن التهابات در جامعه ویدئوهایی با عنوان «عمامه‌پرانی» در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که در آن برخی افراد معترض به روحانیون اعتراض کرده و به لباس آنان «بی احترامی» می‌کنند. «دلایل و ریشه‌های این رخداد چیست؟ و باید چه مواجهه‌ای با چنین رفتاری داشت؟» پرسش‌هایی است که از یک استاد حوزه علمیه قم پرسیده شده است.

متن کامل گفت‌وگوی انصاف نیوز با حجت الاسلام هادی سروش را می‌توانید در لینک بخوانید:
http://www.ensafnews.com/379869

▫️ بخشی از متن:

مردم علاقه‌مند به روحانیت واقعی هستند. ممکن است امروز توقعات‌شان انجام نشده یا بالعکس انجام شد و ناراحت هستند اما نگاه‌شان به این لباس و به روحانیت نگاه مثبتی است‌. یکی از اساتید دانشگاه و روشنفکران عزیز ما این عبارت را داشت که ما با هر نگاهی که داریم باید بپذیریم که روحانیت یکی از اصلی‌ترین قشرهای جامعه است و سرنوشت ما با آنها گره خورده است. این جمله زیبایی است که این استاد محترم دانشگاه فرمودند. مردم در تشییع جنازه های بزرگان و علمایی که آلوده به خشونت نبودند، آلوده به قدرت گرایی نبودند، آلوده به سیاست بازی نبودند آلوده به تریبون هایی که خشونت و بی ادبی را ترویج می کنند نبودند، مردم به اینها احترام گذاشتند. تشییع جنازه بعضی از این بزرگان واقعا شگفت‌آور است؛ مانند تشییع جنازه مرحوم آیت الله بهجت در قم، علامه حسن زاده آملی در آمل و… اینها که جز بزرگان و مراجع و عالمان و فیلسوفان بودند اما در قشر پایین‌تر از آنها هم می‌بینیم که تشییع جنازه مرحوم آقای فاطمی‌نیا در تهران شگفت‌آور بود. اینها نشان می‌دهد که مردم علاقه‌مندند اما باید این مطلب آسیب‌شناسی شود و این نگاه‌هایی که در جامعه به لباس روحانیت می‌شود و هزاران معنای تلخی دارد باید بررسی شود. به نظرم می‌آید که اگر روحانیت به دینداری مخلصانه و دوری از دنیاگرایی و قدرت‌طلبی بازگشتی داشته باشد حتما تاثیرگذار است و می‌تواند جبران مافات کند.

روحانیت را در دو بخش می‌بینیم؛ یک. روحانیت بیرون از حاکمیت و دو. روحانیت درون حاکمیت.

روحانیت بیرون از حاکمیت از یک گوینده‌ی مذهبی در یک شهر یا شهرستان یا امام جماعتی در یک محلی که اصلا دخالتی در سیاست ندارد تا کسانی که در حوزه‌های علمیه مشغول تحصیل و تدریسند و در مراتب بالایی هم هستند شامل می‌شود. روحانیتی که بیرون از حاکمیت است باید برای بیرون آمدن از این آسیب معاصریت را درک کند و با عصر خودش همراه و هماهنگ شود. با نگه داشتن همه‌ی داشته‌ها و فرهنگ و اندیشه‌ی دینی خودش باید هم‌عصر خودش باشد. جوان امروز را درک کند، خواسته‌های جوان امروز را بیابد و پاسخ مثبت دهد. این را به معاصریت تعبیر می‌کنیم. در بخش اقتصاد، مسائل دینی، اخلاقی، عاطفی، حقوقی (داخلی و بین‌المللی) تقاضا و انتظار مردم از روحانیت معاصریت است. روحانیت باید معاصر با زمان خودش باشد و عقب نماند. اگر عقب باشد نباید انتظار داشته باشیم حرمت برای این لباس همچنان باقی بماند.

نکته‌ی دومی که روحانیت بیرون از حاکمیت باید به آن توجه کند دفاع از مظلوم و فریاد بر آوردن بر سر ظالمان است. این هم مسئولیت عالمان دین است که امیرالمونین در نهج‌البلاغه فرمودند و هم انتظار به‌حق مردم است. مردم نمی‌پسندند که حتی روحانی بیرون از حاکمیت دردهای مردم را ببیند و سکوت پیشه کند و ظلمی را در نقطه‌ای از جامعه و یا جهان ببیند و سکوت کند. این دو خصوصیت را برای برونرفت از این آسیبی که پیدا شده برای روحانیت بیرون از حاکمیت ضروری است.

اما در مورد روحانیت درون حاکمیت مسئله خیلی روشن است. روحانیت درون حاکمیت یا مستقیم قدرت دارد یا روحانیتی است که قدرت را به دیگران داده است. یا خودش در قوای مجریه، مقننه و قضاییه است یا آنانکه در این قوا هستند از فیلتر روحانیت رد شده‌اند. بالاخره شش نفر روحانی در شورای نگهبان حضور دارند که اینها هستند که انتخابات ریاست‌جمهوری، مجلس شورای اسلامی، مجلس خبرگان و … را به‌عنوان فیلتر مدیریت می‌کنند.

@ensafnews