نشریه حریم‌ امام  ؛ گفتاری از حجت الاسلام  استاد هادی سروش در شرح و بسط لقب "آل محمد" برای امام رضا (ع)

 

بسم الله الرحمن الرحیم‌

 در  موضوع لقب "عالم آل محمد" برای حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام چند  محور اساسی را با یک مقدمه باید مورد توجه قرار گیرد:

 

✅دربارۀ اصل علم و دانش است.

مقدمه اول بحث این است ؛امام هشتم علیه‎السلام از مشوقان قوی به علم و دانش بود. حدیث معروف ایشان که فرمود: «الْكَمَالُ كُلُّ الْكَمَالِ التَّفَقُّهُ فِي الدِّينِ، وَ الصَّبْرُ عَلَى النَّائِبَةِ، وَ تَقْدِيرُ الْمَعِيشَةِ / نهايت كمال، خوب فهميدن دين است و شكيبایى بر ناگواري‎ها و اندازه‌گيرى در معاش و زندگى.»

در روایت دیگری مرحوم شیخ صدوق در کتاب عیون الاخبار الرضا جلد اول صفحۀ ۳۰۷ نقل می‎کند که امام هشتم علیه ‎السلام فرمود: «إِنِّي أُحِبُّ أَنْ يَكُونَ الْمُؤْمِنُ مُحَدَّثاً قيل: وَأَيُّ شَيْءٍ الْمُحَدَّثُ قَالَ: الْمُفَهَّمُ» یعنی من مؤمنانی را دوست دارم که دارای نفس و جان آماده‎ای باشند و دانش و علم به آنان القا و ارائه بشود.

شهید مرتضی مطهری در تعبیری می‎فرمایند: که اگر تفقه در دین نباشد، مسلمین به انحطاط می‎روند و اگر تفقه باشد، یعنی فهم و دانش باشد، مسلمین تا اعتلا و بلندی‎های قابل توجهی می‎روند و به عظمت و سربلندی دست پیدا خواهند کرد.

 

✅ریشه علم در وجود رسول الله

مقدمه دوم دربارۀ ریشۀ دانش و علم است که در عالم اسلام ریشۀ آموزش و آموختن و خود وجود مبارک رسول‌الله صلی الله علیه و آله و سلم است.

در تعبیر زیبایی پیامبر فرمود که رسالت و بعثت به واسطه تعلم و آموزش است. طبق آیۀ شریفه در سوره طه، دعای پیامبر که در بالاترین قله ‎های دانش و علم می‎باشد، این است: «رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا». این‎ها نشان دهندۀ این است که وجود مبارک امام هشتم علیه‎السلام همگان را دعوت به دانش و علم می‎کند و ریشۀ این دعوت در وجود مبارک حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله، پیامبر رحمت است.

 

✅  تعبیر «عالم آل محمد»

در میان معصومین، در چهرۀ دانش و علم وجود مبارک علی ابن موسی‌الرضا علیه ‎السلام است، در کجا ریشه دارد، پاسخی مفصل می‎طلبد.

طبق بررسی که بنده کردم، ریشۀ تعبیر عالم آل محمد نسبت به حضرت موسی‌الرضا علیه ‎السلام به حضرت امام صادق علیه‎ السلام باز می‎گردد. فرزند امام صادق علیه‎ السلام، امام کاظم علیه ‎السلام است و به فرزندان خود می‎فرماید: «هذا أخوكم علي بن موسى الرضا عالم آل محمد عليهم السلام فاسألوه عن أديانكم واحفظوا ما يقول لكم، فإني سمعت أبي جعفر بن محمد عليهما السلام غير مرة يقول لي: إن عالم آل محمد عليهم السلام لفي صلبك، وليتني أدركته فإنه سمي أمير المؤمنين علي عليه السلام / این برادر شما علی ابن موسی‌الرضا است که عالم آل محمد می‎باشد و مسائل دینی خود را از او بپرسید و آنچه از دین می‎یابید، حفظ کنید. من از پدرم امام صادق چند بار شنیدم که عالم آل محمد در صلب و در میان فرزندان تو قرار دارد.»

بنابراین ریشه تعبیر عالم آل محمد، به کلام امام صادق علیه‎ السلام باز می‎گردد.

 

✅امام هشتم علیه‎ السلام و لقب عالم آل محمد

 در روایات داریم که از «عالم» سؤال شد و مقصود از این عالم در این روایات غالباً حضرت علی ابن موسی‌الرضا علیه‎ السلام است، عللی را می‎توان ذکر کرد؛

✅بیان و شرح احادیث پیامبر توسط امام رضا

یکی از آن علل این است که امام هشتم علیه‎ السلام در میان ائمه اولین امامی بود که وقتی نقل حدیث از رسول الله منعی نداشت و مردم به دنبال روایات و احادیث پیامبر بودند، ایشان احادیث صحیح پیامبر را از ناصحیح تمیز می‎داد و روایت و احادیث پیامبر را نقل و شرح می‎فرمود. بنابراین ایشان هم روایات پیامبر را نقل می‎کرد و هم روایات صحیح از ناصحیح را تمیز می‎داد و هم آن‎ها را شرح و توضیح می‎فرمود.

این جهت اولی است که می‎توانیم برای این مسئله ذکر کنیم. بنده به عنوان نمونه چند حدیث از امام هشتم که ناظر به بیان رسول الله است، نقل می‎کنم تا این مطلب بهتر خودش را نشان بدهد؛

 نمونه اول ؛ در کتاب آمالی شیخ طوسی روایت نقل شده که پیامبر فرمودند: «أنَّ الايمان قوْل و عمَل» امام هشتم در نقلی که شیخ طائفه در کتاب آمالی دارد، این بیان رسول الله را نقل می‎کند و در توضیح بیان حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله چنین می‎فرماید: «الايمان قول مقول، و عمل معمول، و عرفان العقول / ایمان آن قول و گفتاری است که شما آن را در باب توحید و نبوت و ... پذیرفته‎ اید و عمل و رفتار شما باید ریشه گرفته باشد از ایمان شما؛ و ایمان این است که انسان بتواند شناخت عقلی پیدا کند نسبت به امور واقعی این عالم.» این تعبیر رسول الله در این روایت را امام هشتم چنین تبیین فرموده است.

نمونه دوم ؛ در کتاب عیون الاخبار الرضا این روایت را امام هشتم علیه ‎السلام از رسول الله صلی الله علیه و آله نقل می‎فرماید: «إنّ المؤمنَ يُعرَفُ في السَّماءِ كما يَعرِفُ الرّجُلُ أهلَهُ و ولدَهُ، و إنّه لَأكرَمُ علَى اللّه مِن مَلَكٍ مُقَرَّبٍ / همان گونه كه مرد، زن و فرزندانش را میشناسد، مؤمن در آسمان شناخته مى‎شود. او نزد خدا از فرشته مقرّب گرامى‎تر است.» این را امام هشتم علیه‎السلام از وجود مبارک پیامبر نقل می‎کند.

نمونۀ سوم روایتی است که مرحوم کلینی در جلد دوم کافی نقل می‎کند: «عن معمر بن خلاد قال: قلت لأبي الحسن الرضا عليه‎السلام: أدعو لوالدي إذا كانا لا يعرفان الحق؟ قال: ادع لهما وتصدق عنهما، وإن كانا حيين لا يعرفان الحق فدارهما، فإن رسول الله صلى الله عليه وآله قال: إن الله بعثني بالرحمة لا بالعقوق / يا ابن رسول الله، آيا برای پدر و مادرم که شیعه نباشند می‎توانم دعا کنم؟ امام فرمود: بله. اگر از دنیا رفته‎اند برای آن‎ها دعا کن و برایشان صدقه بده و اگر در قید حیات هستند و شیعه نیستند، با آن‎ها مدارا کن.» این را امام هشتم علیه‎السلام به ابن خلاد فرمود و قول خود را به فرمایشی از پیامبر مستند کرد و فرمود: «فإن رسول الله صلى الله عليه وآله قال: إن الله بعثني بالرحمة لا بالعقوق / پیامبر فرمود رسالت و مبعوثیت من بر اساس رحمت است و نه بر اساس عاق کردن و طلب عذاب برای او.»

در این سه نمونه امام هشتم یا روایات پیامبر را نقل می‎فرماید یا فرمایش پیامبر را شرح و توضیح می‎دهد یا مطلب خود را مستند به احادیث پیامبر می‎فرماید و این‎ها نشان می‎دهد که چرا امام هشتم علیه‎السلام عالم آل محمد است.

علل آن همان بود که عرض کردیم. در واقع بخش قابل توجهی از احادیث رسول الله که به دست شیعه رسیده، از زبان مبارک امام رضا علیه ‎السلام بوده است.

 

✅ظهور دانش و علم امام رضا

علت دیگری که امام رضا علیه ‎السلام به «عالم آل محمد» مشهور است، ظهور دانش و علم امام رضا علیه ‎السلام می‎باشد. این دانش و علم امام هشتم در میان خواص و عوام جامعه کاملاً مشهود بوده است.

سه نمونه برای این منظور تقدیم شما می‎کنم:

در میان خواص شیعه ظهور دانش امام هشتم بسیار خیره کننده و شگفت ‎آور است. این روایت را مرحوم شیخ طوسی در "اختیار معرفت رجال" نقل می‎کند که هشام ابن سالم توحید به نحوی معنا کرد که از آن تجسم استشمام می‎شد. به این معنا که معاذ الله یک نوع جسمیتی از خدا در ذهن شنونده شکل می‎گیرد. هشام ابن حکم شاگرد دیگری از شاگردان امام صادق و امام کاظم و امام رضا علیهم‎السلام بود. به ایشان خبر رسید که هشام ابن سالم توحید را به نحوی تبیین می‎کند که در ذهن شنونده جسمیت مطرح می‎شود. هشام ابن حکم با او نشست و بحث کرد و او را قانع ساخت. این خبر به امام رضا علیه ‎السلام رسید. امام هشتم خوشحال شد و هشام ابن حکم را در این مبنا دربارۀ خداشناسی و مبداءشناسی تقویت فرمود. بنابراین در میان خواص شیعه، مانند هشام ابن حکم و هشام ابن سالم امام هشتم علیه‎السلام جایگاه بسیار بلندی داشت.

در میان علماء اسلام ، و حتی در میان ادیان دیگر، غیر از اسلام باز هم امام رضا علیه‎السلام جایگاه ویژه‎ای دارد. در آن مباحثۀ علمی که امام هشتم با یهودیان و نصارا و صائبین داشتند، جمله‎ائی به آن‎ها فرمود که سراسر عرفان و معرفت بود و باید این جمله را امثال ابن عربی، میرداماد و ملاصدرا بیایند و آن را معنا کنند.

آن جمله امام هشتم به دانشمند مکتب صائبین، از پیروان حضرت یحیی علیه ‎السلام بسیار مهم است ؛   آن دانشمند صائبی  از امام رضا علیه ‎السلام پرسید: «أهو في الخلق؟ أم الخلق فيه؟ قال الرضا عليه السلام: أجل يا عمران عن ذلك ليس هو في الخلق ولا الخلق فيه تعالى عن ذلك وساء علمك ما تعرفه ولا قوه الا بالله اخبرني عن المرآة أنت فی‌ها أم هي فيك؟ فإن كان ليس واحد منكما في صاحبه فبأي شئ استدللت بها على نفسك يا عمران قال: بضوء بيني وبينها قال الرضا عليه السلام: هل ترى من ذلك الضوء في المرآة أكثر مما تراه في عينك؟ قال: نعم قال الرضا عليه السلام: فأرناه فلم يحر جوابا قال: فلا أرى النور إلا وقد دلك ودل المرآة على أنفسكما من غير أن يكون في واحد منكما ولهذا أمثال كثيره غير هذا لا يجد الجاهل فی‌ها مقالا ولله المثل الاعلى»    امام رضا به آن دانشمند صائبی فرمود :  من را از آیینه باخبر کن. وقتی مقابل آییئه می‎ایستی و صورت خودت را می‎بینی، آیا تو در آن هستی یا او در توست؟... این‎ها نشان دهندۀ عظمت علمی امام هشتم علیه‎ السلام است.

 

✅امام رضا و شهرت به علم در میان توده مردم

غیر از اینکه خواص و دانشمندان امام رضا ع را عالم معرفی میکردند ، در ببن مردم و خصوصا در بین شیعیان هم امام هشتم به عنوان شخصیت بسیار پردانشی مطرح بود.

در همان ایامی که در خراسان بود نماز باران خواند. در آن هنگام خطبه‎ ای خواند که شیخ صدوق در جلد دوم عیون الاخبار الرضا آن را نقل فرموده است. این خطبه امام رضا علیه ‎السلام دوازده مطلب بسیار بلند در آن وجود دارد.

بنابراین آن فرمایش امام رضا به شاگرد خود هشام ابن حکم و آن فرمایش ایشان به آن دانشمند صائبی و آن فرمایشات در میان شیعیان در نماز باران، نشان دهندۀ عظمت علمی امام هشتم علیه‎ السلام و معروفیت ایشان به لقب «عالم آل محمد» است.

 

✅حضور امام رضا در مجمع جهانی ادیان

آن چیزی که در این بحث معروفیت امام رضا علیه‎ السلام به عالم آل محمد بسیار قوی و در جا افتادن این تعبیر مؤثر بود، مجمع جهانی علمی بود که مأمون آن را تشکیل داد و امام رضا در آنجا شرکت کرد و سخنان امام هشتم با علمای ادیان و علمای کشورهای بزرگ آن روز، مثل هند و نهایتاً صحبت‎های امام هشتم با مأمون عباسی در چهره و شناختن شدن امام رضا علیه‎ السلام به عنوان شخصیت بسیار علمی و بلکه فراعلمی بسیار مؤثر بود و این تعبیر «عالم آل محمد» با شعاع بیشتری نهادینه کرد.

شاگرد امام هشتم و از صحابی ایشان می‎گوید: «فَیَسْقُطَ مَحَلُّهُ عِنْدَ الْعُلَمَاءِ وَ بِسَبَبِهِمْ یَشْتَهِرُ نَقْصُهُ عِنْدَ الْعَامَّهِ فَکَانَ لَا یُکَلِّمُهُ خَصْمٌ مِنَ الْیَهُودِ وَ النَّصَارَی وَ الْمَجُوسِ وَ الصَّابِئِینَ وَ الْبَرَاهِمَهِ وَ الْمُلْحِدِینَ وَ الدَّهْرِیَّهِ وَ لَا خَصْمٍ مِنْ فِرَقِ الْمُسْلِمِینَ الْمُخَالِفِینَ لَهُ إِلَّا قَطَعَهُ وَ أَلْزَمَهُ الْحُجَّهَ وَ کَانَ النَّاسُ یَقُولُونَ وَ اللَّهِ إِنَّهُ أَوْلَی بِالْخِلَافَهِ مِنَ الْمَأْمُونِ فَکَانَ أَصْحَابُ الْأَخْبَارِ یَرْفَعُونَ ذَلِکَ إِلَیْهِ فَیَغْتَاظُ مِنْ ذَلِکَ وَ یَشْتَدُّ حَسَدُهُ وَ کَانَ الرِّضَا علیه السلام لَا یُحَابِی الْمَأْمُونَ مِنْ حَقٍّ وَ کَانَ یُجِیبُهُ بِمَا یَکْرَهُ فِی أَکْثَرِ أَحْوَالِهِ فَیَغِیظُهُ ذَلِکَ وَ یَحْقِدُهُ عَلَیْهِ وَ لَا یُظْهِرُهُ لَهُ فَلَمَّا أَعْیَتْهُ الْحِیلَهُ فِی أَمْرِهِ اغْتَالَهُ فَقَتَلَهُ بِالسَّمِ»

وقتی آن مجمع جهانی به پایان رسید، شخصیت مأمون پیش همه له شد؛ در حالی که مأمون از عالمان زمان خود بود. صحابی امام هشتم ؛  ابن سهل، می‎گوید: نواقص و کمبودهای او نزد تودۀ مردم و افکار عمومی روشن شد. مأمون از افکار و چشم‎های همه افتاد و حتی عالمان یهودی و مسیحی و صائبی و حتی ملحدین که خدا را قبول نداشتند و حتی کسانی که مسلمان بودند، اما شیعه نبودند، به قطع و حجت قطعی امام هشتم علیه‎ السلام را باور کردند و علم و دانش ایشان را پذیرفتند.

بنابراین غیر از اینکه امام هشتم علیه‎ السلام احادیث رسول الله را بیان می‎کند و صحیح از ناصحیح را روشن می‎کند، ظهور دانش ایشان بسیار روشن و مطرح بود و نهادینه شدن لقب «عالم آل محمد» نقش اساسی داشت.

 

✅ عوامل بیرونی در نهادینه شدن تعبیر «عالم آل محمد» برای امام رضا 

 دو عامل بیرونی به کمک این تعبیر «عالم آل محمد» برای امام هشتم آمده و این دو عامل کمک‌کار بود تا این اصطلاح و لقب برای امام رضا علیه ‎السلام جا بیفتد؛

 یکی اینکه امام رضا علیه ‎السلام در کنار مأمون و در کنار امکانات بسیار زیاد حکومت قرار گرفت. ملاقات مختلفی در دارالخلافه آن زمان شکل می‎گرفت. اکثراً در دارالخلافه می‎آمدند و با امام رضا علیه‎ السلام ملاقات می‎کردند. از حجاز و یمن و مصر و هند و آفریقا می‎آمدند و با امام هشتم دیدار می‎کردند. این دیدارها در کتاب‎های تاریخی ذکر شده است. امام رضا علیه ‎السلام روز به روز بیشتر شناخته می‎شد و این تعبیر «عالم» بودن ایشان بیشتر جا می‎افتاد.

عامل دوم شکوفایی دانش و نهضت ترجمه بود که در زمان مأمون عباسی و بعد از او شکل گرفت. کتاب‎های مهم دنیای آن روز در علوم دینی، پزشکی و فلسفه، هیئت و نجوم در زبان‎های مختلف در کتابخانه‎ها یافت می‎شد. این متون در زمان خلیفه عباسی به عربی ترجمه شد و این در شکوفایی دانش و علم در زمان امام هشتم علیه‎ السلام مؤثر واقع شد و این شکوفایی باعث شد که امام هشتم علیه ‎السلام هم دانش خود را نشان بدهد و سؤالاتی را که مطرح می‎شود، پاسخ بفرماید و لقب «عالم آل محمد» برای ایشان خیلی جدی‎تر جا افتاد.

 

✅تاثیر علم لدنی در معروفیت امام رضا به عالم آل محمد

ائمه ما علیهم ‎السلام و وجود مبارک امام رضا علیه‎ السلام از یک علم لدنی نیز بهره‎مند هستند که این علم لدنی هم به آن تعبیر و لقب امام هشتم آل محمد بسیار اثرگذار شد.

یک نمونه از کتاب شریف عیون الاخبار الرضا نقل می‎کنم: فردی به نام وردان مدائنی می‎گوید خدمت امام رضا رسیدم و ایشان را زیارت کردم. از قبل بنا داشتم دربارۀ عبدالله ابن جعفر فرزند، امام صادق که مدعی امامت است، سؤال کنم. وقتی به محضر امام رضا علیه‎ السلام رسیدم، ایشان بدون اینکه من آن خواسته و سؤال خودم را مطرح کنم، به من فرمود: «عبدالله ابن جعفر امام نبوده و امام نیست.» وردان می‎گوید: «من از اینکه قبل سؤالم، ایشان این را به من فرمود، شگفت‎زده شدم. چگونه ایشان پاسخ بسیار قاطع و روشنی به من ارائه فرمود.»

این هم بخش‎های مربوط به علم لدنی امام هشتم علیه‎السلام است که طبیعتاً در نهادینه شدن تعبیر عالم آل محمد، برای امام رضا علیه‎السلام بسیار مؤثر بوده است.

منتشر شده در نشریه "حریم"