🔻آیا میشود کسی را "نفرین و لعنت" کرد؟


🔰سوال یکی از اساتید دانشگاه و جواب آن

🔹️سلام استاد
برداشت شما ازاین اخبار متضافره که در ذیل اشاره شده در جواز لعن است یا خیر؟
وقتی کسی در حق ما ظلمی روا داشته ، نمیتوانیم او را لعن کنیم؟

حضرت علی (ع) می فرماید:
« در حالی که نشسته بودم خواب چشمان مرا فرا گرفت. ناگهان رسول خدا بر من ظاهر شد. گفتم ای رسول خدا چه عداوتها که از امت تو دیدم. فرمود آنها را نفرین کن. من هم نفرین کردم که خداوند بهتر از آنان را به من دهد و به جای من شخص بدی را بر آنها مسلط کند» [نهج البلاغه خطبه 70]

در حدیث دیگری آمده است که حَکم بن عاص عموی عثمان پیامبر گرامی را مسخره می کرد و شانه هایش را تکان می داد و دست هایش را خم می کرد و پشت سر پیامبر حرکت می کرد. روزی پیامبر به او نفرین کرد که همین گونه باش. او بعد از آن به هنگام راه رفتن دائما شانه هایش می لرزید و دستهایش جمع می شد.
[بحار الانوار ج18 ص59]

ابن مسعود می گوید : پیامبر، ابوجهل و عتبه و شیبه و ولید و امیه و عقبه بن ابی معیط را نفرین کرد. چیزی نگذشت که کشته همه آنان را در چاه بدر دیدیم» [بحار الانوار ج18 ص57]

امام صادق (ع) فرمودند:
« شش نفرین است که رد نمی شود: نفرین امام عادل و پدر نیکوکار بر فرزندش، و نفرین ولد صالح بر پدر ظالمش و نفرین مومن بر مومن ظالم به او و نفرین مظلموم و نفرین فقیر» [بحار . ج ۹۳ ص۳۰۸]


🟢 سلام علیکم

✅️اول ؛ لعن به کسی به این سادگی نیست و جائز نیست.

✅️دوم‌ ؛ این ادله و روایات مطرح شده ، جملگی دلالت بر "نفرین" دارد و نه "لعنت" فرستادن.

✅️سوم ؛ نفرین نشان از نفرت است و طلب گرفتار شدن شخصِ مورد "نفرین" به سختی های دینوی ، اما "لعن" طلب عذاب اخروی است.

✅️چهارم ؛ لعن فرستادنِ به ظالم بصورت کلی مانعی ندارد که در قرآن داریم : لعنه الله علی الظالمین.

✅️ پنجم ؛ اگر کسی ما را مورد ظلم قرار داد ، نفرین بر او و حتا طبق آیه ۱۴۸ سوره نساء میتوانیم با صدای بلند از او بدگویی کنیم ؛ "لایحب الله الجهر بالسوء من القول الا من ظلم . خداوند دوست ندارد کسی در سخنان خود، بدیهای دیگران را اظهار کند؛ مگر آن کس که مورد ستم واقع شده باشد."

✅️ ششم ؛ فقه باید با اخلاق هماهنگ باشد و هماهنگ است. بدین جهت جواز لعن گویی به اشخاص را فقیهان به این سادگی مجاز نشمرده اند.
در اخلاق و عرفان بحث "لعن" خواندنی است؛ امام خمینی در کتاب "شرح اربعین" از استادِ عرفان خود آیت الله شاه ابادی نقل میکند که ایشان فقط کافری که به کفر از دنیا رفته بود و یا شخصی که مورد مستقیم لعنِ معصوم بوده را جائز میدانسته‌ است.

✍️ هادی سروش

https://t.me/soroushmarefat