‍ 🔰‍ به بهانه  اول بهمن به نامِ نامیِ حکیم فردوسی

🔻در وصفِ حکمت و قداستِ حکیم فردوسی 

✍️هادی سروش


💠صدرالمتالهین‌ ملاصدرای شیرازی که به این سادگی از کسی به عظمت یاد نمیکند در جلد دوم کتاب "اسفار" لقب «قدوسی» را برای حکیم فردوسی قرار میدهد که نشان از پاکی و قداست معنوی و ملکوتی آن حکیم پرآوازه ایرانی است .
و البته میتواند نشان از ارادت ملاصدرا به ایرانی و زبان فارسی هم باشد .

💠حکیم‌ ملاصدرا (ره) کتابی دارد بنام « مبدأ و معاد» که در آن تصریح میکند در سن حدود چهل سالگی نوشته و این خود ، از عجائب است که فردی بطوری در بلندای دانش و فلسفه قرار گیرد که در آن سن آنچنان کتاب علمی و سنگینی را به قلم آورد ‌که بسیاری از فهم آن محروم هستند ، و برای فهم کردن معارف مهم آن کتاب مانند "وحدت وجود" ، "علم اجمالی و تفصیلی خدا" ، "جسمانیةالحدوث نفس" و "معادجسمانی" و .. باید سالها پای درس استادِ فن نشست !

💠ملاصدرای عزیز در کتاب "مبداء ومعاد" مینویسد : شیخ فقیهی به نام ابوالقاسم [کُرکی] در شهر "توس" امامت داشت . وقتی حکیم فردوسی از دنیا رفت از او خواستند بر او نماز گذارد ولی وی از نماز بر جنازه فردوسی امتناع کرد ! و گفت : فردوسی تا زنده بود پادشاهان ایرانی را مدح کرده و در حالیکه آنها مجوسی بوده اند!
شیخ فقیه در آن شب ؛ حکیم فردوسی را در خواب می بیند که در باغهای بهشتی به صورتی زیبا و چهره ای نورانی و تاجی بر سر و دیباجی بر تن دارد ! 
شیخ فقیه از جناب فردوسی می پرسد این جاه و مقام و شرافت چگونه به شما دادند ؟
حکیم فردوسی قدوسی میگوید: 
خداوند متعال مرا مورد چنین رحمت و محبتی قرار داد به خاطر یک بیتی که در شاهنامه سرودم و این بیت این است :
« جهان را بلندی و پستی تویی
ندانم چه ای، هرچه هستی تویی»

💠 من به این اشعار او که نشان از این دارد که "بقاء" ؛ از آنِ "رفتارِنیک و تفکر مثبت و عدالت" است ، دلبستگی خاصی دارم ؛

نباشد همی نیک و بد پایدار
همان به که نیکی بود یادگار

همان گنج و دینار و کاخ بلند
نخواهد بدن مر تورا سودمند

سخن ماند از تو همی یادگار
سخن را چنین خوار مایه مدار

سخن راسخن دان زگوهرگزید
ز گوهر ورا پایه برتر سزید

تویی آنکه گیتی بجویی همی
چنان کن که بر داد پویی همی

فریدون فرخ فرشته نبود
ز مشک و ز عنبر سرشته نبود

بداد ودهش یافت آن نیکوئی
تودادو دهش کن فریدون توئی

🆔https://t.me/soroushmarefat