ادراک امام زمان(عج)
قسمت دوم
بعد از تبیین واژه های ملاقات ،زیارت به واژه ادراک رسیدیم که امام ملک وملکوت حضرت امام جعفرصادق علیه السلام خطاب به ابوصیر فرمودند: «اعرف امامک، فانک لایزرک تقدم هذا الامر اوتاخر اولا تری»
تلاش کن تا امام زمانت را بشناسی ،دیداربا ایشان وحضور تودر زمان ظهورآنقدر مهم نیست وبرای تو خیری نمی رساند،درک ایشان مهم است.
این حدیث بسیار عجیب است وما امروز می بینیم برای اینکه ما را از امام شناسی و درک وجود مبارک حضرت غافل کنند،دائماً مسائل مهدویت ،پیرامون ملاقات ودیدارو امور فرعی عنوان می شود.
فلانی این کار را کرد ،دیگری این مسجد رفت،کسی دیگر فلان نذز را انجام داد،40 شب چنین کسی کجا رفت و چه کرد و 40 نمازدر اینجا چنین می شود و40 هفته درآنجا چنان ،اگر این نامه را اینجا بیاندازی و...!!!!! وهزاران انحرافی که همه ساخته وپرداخته مدعیان دروغ گو وخرافه گرایان است.
در حالی که روایات متعدد ما در مورد آقا امام زمان (عج) این گونه مسائل را تایید نمی کند.آنچه در مورد حضرت سفارش شده است« شناخت و درک» حضرت است وصراط مستقیم و توصیه مهم همانا «طوبی لمن ادرکه» خوشا به حال کسی که امام را درک کند.
گفتیم طبق توصیه معصومان وروایت رسیده در مورد کسانی که وقت ظهورمشخص می کنند ،ادعای ارتباط ومشاهده دارند واموری را به آن حضرت نسبت می دهند وظیفه ما «تکذیب» آنها به طورشجاعانه است وباید با قاطعیت به آنها برخورد کرد:
1- تکذیب کسانی که «وقت» تعیین میکنند(کذب الواقتون).
«کذّاب»صیغه مبالغه است یعنی کسی که زیاد دروغ می گوید،عرب یک جای دیگر هم از این عنوان استفاده می کند وآنجا که فردی تنها یک دروغ می گوید،اما این دروغ شدیداً بزرگ وعجیب است بازهم لقب کذاب می دهد درحالی که فردی که یک دروغ می گوید می شود کاذب.
جعفر کذاب ازابتدا آدم دروغ گویی نبوده،انسان ظاهراً متدین وخوبی بوده است اما چون بعد از امام یازدهم گفت من امامم واین دروغ بسیار بزرگ بود، عنوان جعفر کذاب را برای همیشه تاریخ برگردن نهاد.
2- تکذیب کسانی که ادعای «مشاهده »دارند(من ادعا المشاهده فهو کاذب مفتر)
وجود مبارک امام زمان (عج) در آخرین نامه دوران غیبت صغری خطاب به نائب چهارم جناب علی بن محمد ثمری بعداز آگاهی دادن ایشان به پایان حیات و عدم انتخاب وصی مرقوم فرمودند: « من ادعا المشاهده فهو کاذب مفتر» واز ایشان خواستند تا شیعیان را از موضوع مهم آگاه کنند. در این سند ارزشمند ادعای مشاهده برابر است با کاذب بودن و گناه بالاتر از آن «افتراع »به وجود ولیعصر.
شاید اینجا سوال ایجاد شود که آیا هیچ کس امام را ندیده است و نمی بیند؟آیاچنین امکانی وجود دارد؟
پاسخ آن را در روایت امام صادق علیه السلام می یابیم که فرمودند: «القائم منا غیبتان غصیره و طویله الاولی لایعلم مکانه الا خاصه الشیعه و اما الاخر لایعلم مکانه الا خاصه اولیاء»
بخش اول مربوط می شود به دوران 70 ساله غیبت صغری و ارتباط چهار نواب خاص که اینجا «خصیصین شیعه» آگاه از مکان و مرتبط با حضرت بوده اند. در بخش دوم ودر دوران طولانی غیبت کبری که وجود مبارک حضرت دیگر نایب خاص هم ندارند آگاهی از مکان امام بسیار محدودتر و منحصر شده است تنها به «خصیصین از اولیاء» واجدشرایط بودن این مسئله ،عادی نیست. شیخ صدوق در کتاب «کمال الدین» یک نمونه ازامثال خاصان اولیای الهی را«حضرت خضر نبی (ع)» معرفی می کند.
دست یابی به این موضوع قابلیت و لیاقت فوق العاده والایی می طلبد و با دیدن نور و خواب و... فاصله زیاد است.
اما سوال اساسی تر اطلاع از وظیفه ما نسبت به وجود مبارک حضرت حجت است؟ همه ما عاشقانه و عاقلانه دوست داریم با امام زمان مرتبط باشیم،دوست داریم ایشان ما را ببیند وماهم اورا ببینیم. در دعای پرفیض ندبه چنین خواسته هایی را هم دنبال می کنیم.
«توسل» به حضرت مهدی (عج)یکی از راههای رسیدن به این خواسته هاست. نمونه های فراوانی از این نسخه شفابخش مشاهده شده است.
آیت الله العظمی مرحوم حاج آقا حسین قمی(رضوان الله علیه) از مراجع تقلید به رسم همیشگی تابستانها به مشهد مشرف و ساکن می شدند.در یک سال ودر راه عبور از ری رضاخان به علت تاثیر گذاری این عالم بزرگ در مشهد مانع از رفتن ایشان به مشهد شد.حاج آقا حسین با موافقت دستگاه جبار حاکم قصد عزیمت به سمت عتبات رانمودند ولی هزینه سفر را نداشتند و پول رضاخان برای این سفر را هم نپذیرفتند.در اینجا این مرجع بزرگ توسلی به حضرت ولیعصر(عج) داشتند و استمداد کمک از حضرت نمودند که همین توسل موجب شد که ریس کلانتری شهرری پولی برای حاج آقا حسین قمی بیاورد وبگوید :نیمه های شب چند نفر از تجار تهران به درب منزل آمدند واین پول حلال ومطمئن را برای شما تحویل من دادند.و با رسیدن این پول شرایط سفر این مرجع وعالم بزرگ به عتبات آماده شد.
ادامه دارد...
مطالب مرتبط:
